आई मी तुला आधीपासून ओळखते...
"अजितला आई नाही " , ह्या संदर्भात जाणते.
पण आज मी तुझ्याशी नवीन नात जोडलय....
मी तुझ्या विकासला ' हो ' म्हंटलय !
आज पासून तुझ्या घराला मी माझं मानलंय
तुझ्या प्रत्येक नात्याशी स्वतःला गुंफलंय
हळूहळू मी ह्या सगळ्यांना ओळखीन...
हळुवारपणे सार्यांचं मन जिंकीन.........
..........पण आई तू कशी होतीस ग ?
आजच्या दिवशी तुझी खूप आठवण आली......
सूनमुखाच्या वेळी कुणी दुसऱ्यानच खीर दिली...
आजू बाजूचे चेहेरे ओळखीचे होते
पण पाणावलेले कडे तुझा शोध घेत होते....
गृह प्रवेश करून मी 'आपल्या ' घरी आले,
स्वागत थाटात व्हाव म्हणून सगळ्यांनीच कष्ट घेतले.....
..........पण आई तू कशी होतीस ग ?
आज बहुतेक विकासला तुझी खूप आठवण येतेय...
त्याला लागलंय न - बहुतेक खूप दुखतंय....
तसा तो खूप सहनशील आहे - हे मी का तुला सांगावं ? !
पण आई हवी असताना ' सखीनं ' काय करावं ?
खरच मी मनापासून प्रयत्न करते....
त्याचं छोटसं यशही खूप साजरा करते,त्याच्या डोळ्यातील प्रत्येक स्वप्नं आपल्या पापणीन टिपते,
तू काय केलं असतस असा विचार करते...... मग 'मैत्रीण' जरी रुसली तरी 'आई' समजून घेते !!
..........पण आई तू कशी होतीस ग ?
आज तुला एक गम्मत सांगायचिये....तुझ्या नातवंडाची आम्हाला चाहूल लागलीये...
मुलगा असेल कि मुलगी ग, माझ्यावर जाईल कि विकास वर ग ?
आम्ही दोघही आनंदानं अगदी हरख्लोय...
आणि जबाबदारीच्या जाणीवेनं थोडेसे घाबरलोय....
हे सगळं आम्हाला झेपेल न....आई-बाबा होणं आम्हाला समजेल न ?
आजूबाजूला तर केवढा उत्साह आहे...कोण किती लाड करेल, अक्षरशः स्पर्धा आहे...
आणि आज तर कौतुकाचा कहरच झालाय..
सगळ्यांनी मिळून डोहाळजेवणाचा कार्यक्रम थाटलाय.
झोपाळे , ओट्या , झाकलेल्या वाट्या...
कुठे काही कमी नको म्हणून धडपडल्या आहेत सार्या.....
............पण आई तू कशी होतीस ग ?
तुझी ‘ मुलीची’ हौस का, म्हणून घरात तीन नाती आल्या..
बहिणींना भाऊ हवा तर युवराजही झाला !
सगळ्यांची बार्शी,वाढदिवस गाजले...
कौतुकाचे सोहळे आशीर्वादानं भिजले....
वर्षान परी वर्ष लोटली....मुलांनीही नाती ओळखली...
तू नसूनही असतेस, त्यांनाही समजलं....प्रत्येक वेळी तुला आठवणीनं आठवलं !
............पण आई तू कशी होतीस ग ?
आई तुझ्या मुलांचा संसार सुखानं चाललाय..
रुसवा आहे , फुगवा आहे...समजुतीचा फेराही आहे....
वडीलधार्यांची सोबत आहे, कर्तव्याची जाणीव आहे,
सारं मनासारखं आहे ..आणि थोडं जास्त हवही आहे !!
पण कुठेतरी मनात एक रुख रुख आहे....समजत नाही अशी उसण आहे.
तृप्तीच्या वर्षावात काहीतरी सलतंय...शोधूनही सापडत नाही , असं काहीतरी हरवलंय....
कितीही रोकलं तरी मनात एक प्रश्न आहेच.....आई तू कशी होतीस ग ?
