देवकी आिण यशोदा

देवकी - मी यशोदा - पण तू मला ओळखत नाहीस
तुझ्या बाबतीतही मी हे म्हणू शकते - पण ते फारसं खरं नाही...
तू नक्की कोण ते माहित नसलं तरी तुझा कान्हा माझ्या कुशीत आहे,
तुला मात्र मीच काय,तुझं तान्ह बाळही परकंय !

तुझं माझं नशीब बघ कसं गुंतलंय
जे तुला नको होतं, ते माझं वरदान ठरलंय !
तू तोडलेले पाश - त्यांनी मला आई बनवलंय
एका घटकेत 'तुझं' बाळ, 'माझं' होवून गेलंय

तुझ्या वरती रोष धरू - कि मनापासून आभार मानू ?
तुला तेजाची उत्पत्ती म्हणू कि सूर्याचं ग्रहण ठरवू ?
तुला शोधण्याचा प्रयत्न करू -
कि तुझं अस्तित्वच नाही - हा निश्चय करून टाकू ?

मी बाळामध्ये खूप रमलेय..पण मधूनच तू डोकावतेस
तुला कधीच पाहिलं नसलं तरी तुझं रूप मी रोज न्याहळते...
हे डोळे,हे नाक कुणाचे - स्वतःला थोडं तरी त्यात शोधते...
शेवटी - "ह्यावर फक्त माझाच हक्क आहे" म्हणून बाळाला घट्ट कवटाळते...

बाळानी येवून माझ्या आयुष्यातली 'आज' किती बहर्लीये
मागचा सारं विसरून,मला 'उद्याची' आस दिलीये...
मातृत्वाचा असीम आनंद पदोपदी अनुभवतेय..
बाळासाठी आसुसलेली 'आई' तृप्त होतेय...

मात्र ह्या लक्ख सुख-सोहळ्यात,तुझी सावली मधेच पडते...
मनात दडवून ठेवलेली भीती - डंख मारून जाते...
कधीतरी अचानक परत येशील का ? माझ्या ममतेवर हक्क गाजवशील का ?
आणि शेवटी "जननी मीच" म्हणून माझी ओटी रिक्त करून जाशील का ?

यशोदा - मी देवकी - तू कुठे ओळखलं आहेस मला !
मात्र माझा अंश तुझ्यात रुजवून, मी तुझ्याशी बांधून टाकलाय स्वतःला !!
तुझं माझं रूप एकच आहे - मग मी परकी कशी ?
तुझं -माझं अस्तित्व एकच आहे - मग स्पर्धा कशी ??

बाळ तुझं वरदान आहेच...पण तू माझं सौभाग्य आहेस...
तुझ्यामुळे त्याला 'आई' मिळाली आहे - मला आणि काय हवंय ?
तुझं- माझं , माझं -तुझं - कदाचित हा हीशोबच प्राप्त नाहीए
ममता, प्रेम,मायेची - कधी का वाटणी झालीये ?

माझ्यावरचा रोषही तुझ्या 'आईपणाची' साक्ष देतो
तुझ्या बाळाला मी पोरकं केलं - तुझा हाच न राग होतो ?
आभाराचं तर बोलूच नकोस - अमाप उपकार तुझे आहेत..
आणि मला शोधू तर अजिबात नकोस - मी तुझ्यातच विलीन आहे....

हो, त्याचं रूप अगदी माझ्यासारखं आहे...
त्याच्या सौंदर्याला आकार मात्र तू दिलेला आहेस...
मान्य त्याचे डोळे अगदी माझ्यासारखे आहेत...
त्यातलं प्रांजळ प्रेम मात्र वेडे फक्त तुझ्यासाठी आहे !!

'काल' नेहमीच निघून गेलेला असतो....तो 'उद्या' येत नाही...
पण 'आज' उद्याची चिंता करून - कोणाला मुक्ती मिळत नाही...!
तुझ्या सौख्यात पडणारी सावली तुझ्या मायेचीच आहे बाई…..
एका आईच्या आनंदाला दुसरीची द्रिष्ट लागत नाही !!

मी गेले आहे कुठे कधी - की परत फिरून येईन माघारी...
स्वतःला तुझ्यात पेरून,मी कधीच स्वीकार्लीये समाधी !
ज्या क्षणी बाळान तुला 'आई' म्हंटल - सारं काही ठरलं तेव्हाच
मी फक्त निमित्त होते - हा मातृत्वाचा ठेवा तुझाच !!