उंच नेतोय आकाशी
हा झोका माझा सावर रे
दूर नेतोय तुझ्यापासुनी
वाऱ्याला ह्या आवर रे ...
मेघ दाटले बघ हे
करतील ओले चिंब
उभे जळेल परिही
अंग माझे - अन अंतरंग !
निजली शांत माझी
आभा तुझ्या कवेत
सांगू काय तिला मी
का झाला स्वप्नभंग...
विरह सोसेन कशीही
तुझा श्वास माझ्या रोमात
पण होवू कशी मी त्याची
मन माझे - तुझ्या मनात !
सोडून आले तरीही
पाळला तुझाच शब्द
'तोडून जा" म्हणालास
"विसर सारे बंध" !
नवा जन्म स्वीकारला मी
रुजले नवीन मातीत
फुलले - बहरलेही …
निभावला हर एक धर्म ...
पण येते फिरून जेव्हाही ,
ह्या झोक्याच्या अंगणात ...
बकुळ देवून जाते
तुझ्या आठवणींचा गंध !
तेंव्हा,उर माझे मुकेच रडते
मग उगाच थोडे हसते …
कधी एक रूप दोन वाटा
आता - विश्वही झाले भिन्न !
No comments:
Post a Comment