छोट्या छोट्या आठवणीत हरवलेले क्षण
तिथेच कुठे अडकलेले हळवे नाजूक मन... 

कोवळ्या कोवळ्या किरणांमधून डोकावणारे कण
निष्फळ त्यांना बांधण्याचे पोकळ ते जतन !

झुळझुळणाऱ्या नदीच्या सोबत असतो काठ
पण पाणी पुढे व्हायले तरी राहतोच ना तो ताठ... 

गंध चोरून वारा वाहतो - घे ना भरून श्वास
फुलाला त्या खुडण्याचा का तो वेडा ध्यास !

लुकलुकणाऱ्या चांदण्यांशी साध जरा हितगूज
उगाच त्यांना मोजताना निजून जाशील तूच ! 

लपाछपीचा चंद्राशी खेळ ना एकदा डाव
मोट्ठ्या सारखं वागण्याचा निखळू दे ना आव... 

हुळहुळणाऱ्या जखमांशी ठेवतोस का रे नातं
दुःखच मिळतं जिथून ती धरावीच का वाट ?

चल गड्यारे , आला पाऊस, भीजून घेना चिंब...
कुणास ठाऊक कधी सुटावा मनकवडा संग !